DVdA - iyan ang initials ng pangalan ng aking dating mahal.

Kasalukuyan kong tinitignan ang mga litrato niya sa multiply account ng kaklase niya ngayon.  Hindi ako mapalagay, hindi ko maintindihan ang sarili ko. Gusto kong makarinig ng kahit anumang balita mula sa kanya. Gusto kong malaman kung ano na ang mga nagbago sa kanya o hindi naman ay kung anong pinagkaka-abalahan niya ngayon.

Nag-umpisa ang lahat nang mabalitaan kong namatay ang ama niya. Gusto ko siyang puntahan at yakapin nang mahigit at iparamdam sa kanya na nasa tabi niya lamang ako at hindi ko siya iiwan. Pero hindi ko magawa.

Hindi ko maintindihan kung bakit hinahanap - hanap ko pa rin siya at bakit patuloy pa rin akong naghahanap ng impormasyon tungkol sa kanya gayong mahigit dalawang taon naman na kaming naputulan ng koneksyon sa isa’t - isa.

Nang makita ko siya sa aming probinsya, hindi ako makatingin ng diretso sa kanya. Para bang mayroong bumabagabag sa aking puso’t isipan na tignan man lamang siya. Hindi ko maintindihan.
Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit iniisip ko pa siya gayong mayroon na akong iba. Mayroong ibang higit na nagmamahal at nag-aalaga sa akin  ngayon at lubos kaming masaya. Oo, sa tingin ko masaya kami ng kasalukuyan kong mahal ngayon. Pero bakit hinahanap ko pa rin ang dating sinaktan ako at iniwan ko.

Alam kong hindi ako nararapat na magkaganito. Siguro nga hindi si DVdA ang lalaking nararapat para sa akin. Alam ko ring unfair ang nararamdaman kong ito. Pero hindi ko maintindihan ang sarili ko.

The UPCAT Results for AY2008 are now available at the Office of the University Registrar, University of the Philippines Diliman. The results can also be viewed here but I do not think it is already available because the list was just released yesterday. Just wait for updates, okay?:) Congratulations for those who passed the said exam.

UPDATE: The results can be viewed in the given link.

RP ranks 10th in global bribery survey

The Philippines has been ranked 10th among 60 countries where bribery is most prevalent this year, a Global Corruption Barometer survey showed.

Over 63,000 people in 60 countries worldwide were surveyed about their experiences of bribery over the past year.

In the Philippines, 32 percent of respondents admitted that they had paid bribes.

Source: http://www.abs-cbnnews.com/storypage.aspx?StoryId=101607

Hindi na nakakapagtaka na ika-sampu tayo at kung bakit ganito ang bansa natin.

Ilang araw din ang nakalipas nung huli kong inupdate ang blog na ito. Marami - rami na rin ang nagyari. Haayy..

Di bale, ilang araw na lang pasko na! Yey! Sana makauwi ako agad sa amin..:D

Kailangan ko raw dumalo sa debut party ng kaklase ko nung high school pag-uwi ko sa amin. Magpopormal - pormalan nanaman daw kami. Naku naman! Kasali raw ako sa 18 wines. Tae, ano yun?! Pasensya na ha, palibhasa ito ang first time kong pumunta sa ganung party. Hindi kasi uso sa amin nun, tsaka hindi ako social person ika nga nila..haha

Kaya ako, ayoko ng mga debut - debut na yan. Ayoko yung feeling na ako yung tinitignan nung lahat tapos nakaupo ka lang sa harap nilang lahat. Aba! Mala-prinsesa ang dating, nakagown (kadalasan kulay pink pa), nakamake-up tapos high heels. Tapos siyempre kailangan pa ng 18 roses at 18 candles, magbibigay pa sila ng message sa iyo isa isa. Tunaw na ako nun pagkatapos. Pero siyempre masaya ako para sa mga kakilala kong nagdedebut. Ewan ko ba! Mas gusto ko yung ako yung nanonood kaysa ako yung pinapanood. Papagurin ko pa sina papa at mama na maghanda at gumawa ng speech para sa akin..hahahaha

KAYA!

Nagtawad ako na Brand New Laptop na lang ang ibigay sa akin!!mwhahaha *evil laugh*

Wala nang handa, invitation, 18 roses, 18 candles, messages, speeches at kung ano ano pa… Laptop na lang!!mwhahaha

Tinext ko nga agad sang aking papa. Nagpaliwanag ako na kailangan ko ng bagong laptop dahil super duper uber bagal ng gamit ko tapos mas maeffort ang debut party. Ang reply:

Aprub!

Ang saya diba! :D

PS:

Masama ba ako?hehe Hindi naman diba..:D

Okey sige, bagsak nanaman ako sa Second long Exam. Crap, yung First Long Exam pa lang ang naipapasa ko, pasang awa pa. Hindi naman ako dati ganito, I am starting to be pathetic.

Ewan ko ba kung bakit ko kinuha ang CS, hindi ko naman aasahan na ganito kahirap..huhu Hindi ko naman sinasabing akala ko dati madali lang ang kursong ito, pero hindi ko lang talaga inaasahnag ganito kahirap!

One thing more, nagiging PARASITE na ako sa kaklase ko, itago na natin siya sa pangalang KK. Kahit pigain ko ng husto ang utak ko wala talaga akong maisip na matinong code sa mga Machine Problem namin, kaya lagi na lang akong nagtatanong sa kanya. Paano nalang kapag nagtagal,,patuloy pa rin ba akong magtatanong at aasa sa kanya?! Waahhh! Wag naman!!! Hindi naman pwedeng buong buhay ko magtanong ako sakanya diba. Hindi rin naman pwedeng buong buhay ko manggaya ako ng algorithm niya. Ang saklap talaga!

Ang masakit pa rito,nag-aaral naman ako ah, kaya lang kahit sunog na sunog na ang kilay ko, nalalagas pa rin ang mga buhok ko sa kursong ito. Sana lang maghulog ang diyos ng utak ng demigod at mapulot ko naman diba.

Haay, ano ba talagang gusto kong mangyari sa buhay ko. Gusto ko naman ang kursong ito kaya lang nahihirapan lang talaga ako.

ooohh…Interesting:

“Mobile phone use after lights out is very prevalent among adolescents. Its use is related to increased levels of tiredness. There is no safe dose and no safe time for using the mobile phone for text messaging or for calling after lights out.”

http://www.journalsleep.org/ViewAbstract.aspx?citationid=3347

Manonood pa lang ako niyan..haha Required kasi sa isang GE subject ko kaya ayun, bumili naman ako ng ticket worth P60.00 sa Film Institute.

“Ate, bili ka naman ng tali”.“Naku, pasensya na, hindi ako gumagamit niyan eh”.

Kanina, nung kumakain ako sa Coop (UP Consumers’ Cooperative), may batang lalaking lumapit sa akin,nagtitinda ng panali sa buhok. Sa kamalas malasan niya sa akin pa siya lumapit, eh matagal na akong hindi nagtatali ng buhok. Ayun, umalis na lang siya at tumingin ng makakain.

Mukha naman siyang mabait. Hindi nga siya naalis sa paningin ko. Naalala ko kasi yung kapatid ko, kasing edad niya kasi. Nakita ko, bumili siya ng isang order ng kanin. Tapos tinanong niya sa nagseserb kung magkano ba raw yung ham, sampu raw. Ayun, kumuha siya at nag-order. Tapos pumunta siyang counter at nagbayad.

Nakita niyang nakatingin ako. Sumenyas akong lumapit siya sa akin. Ayun, lumapit naman at ngumiti.

Maya- maya may dumating na batang babae, mukhang kakilala niya. Tumabi rin sa amin.

Sa panonood ko sa kanila at pakikinig sa kanila, nalaman kong Christian yung pangalan nung batang lalaki tapos MayAnne naman yung babae.

Sinadya kong hindi ubusin yung ulam (atay ng baka at chopsuey) para naman may maibigay ako sa kanila. Nung una nahiya pa sila pero tinanggap din. Buti naman.

Nung malapit ng matapos kumain si Christian, kinuhanan ko siya ng litrato para naman maalala ko siya.

Natawa na nga lang siya nugn sinabi kong kinuhan ko siya ng litrato..hehe Yung mga pumapasok sa Coop kanina napapatingin na lang sa akin.Bakit, masama bang makihalubilo sa kanila?? Hindi naman diba?

Naawa nga ako sa kanila. Ilang taon pa lang sila nagbabanat na sila ng buto para lang magkapera at makakain. Kung sa tutuuisin nga dapat nasa bahay lang sila ngayon at naglalaro o kaya nag-aaral. Pero dahil sa hirap ng buhay, eto sila ngayon palaboy laboy sa loob ng campus at nagtitinda.

Napaisip nalang ako nung nakita ko sila. Ikaw? Sa palagay mo?

Bili ka ng paninda niya kapag nakita mo siya ha.